Gry Fireboy i Watergirl-style

Klasyczne pomieszczenia: lawa, baseny, dźwignie i czerwone oraz niebieskie drzwi.

Fireboy & Watergirl in The Light Temple

Fireboy and Watergirl: Ice Temple

Fireboy and Watergirl: Forest Temple Game

Fireboy and Watergirl 4 Crystal Temple Game

Fireboy and Watergirl 4 Crystal Temple

Fireboy and Watergirl: Forest Temple

Dwa żywioły, jedna klawiatura

Gry tutaj to tytuły tworzone przez fanów i inspirowane oryginałem, pochodzące od licencjonowanych zewnętrznych dostawców; żadna nie jest oficjalnym wydaniem oryginalnej serii i nic na tym hubie nie jest powiązane z jej twórcami ani przez nich zatwierdzone. Kopiują jeden z najlepszych pomysłów na grę dla dwóch graczy, jakie kiedykolwiek trafiły do przeglądarki. Dwie postacie dzielą jedną świątynię: jedna jest z ognia i przechodzi przez lawę, ale ginie w wodzie, druga jest z wody i pływa, ale ginie w lawie, a obie zabija zielona maź. Każdy poziom to pomieszczenie z platformami, basenami, dźwigniami, przesuwanymi skrzyniami, lustrami i ruchomymi windami, które można przejść tylko przy użyciu obu postaci, bo postać ognia musi przytrzymać przełącznik, gdy postać wody przepływa przez basen, który ten przełącznik otwiera. Każdy poziom kończy się dwojgiem drzwi, czerwonych i niebieskich, a wyjście otwiera się dopiero wtedy, gdy każda postać stanie przy swoich.

Ta kategoria zbiera wszystkie gry, których tytuł używa imion tej pary, zwrotu o ogniu i wodzie albo jednosłownego wariantu. Gry fanowskie uczciwie mówią, czym są: te same zasady w nowej świątyni, lesie, na wyspie, w lodowej jaskini albo w świecie pełnym zombie i dinozaurów, czasem z parą przerysowaną na patyczaki lub kanciaste awatary, i niczego nie opowiadają od nowa, bo oryginał nigdy nie miał fabuły do opowiedzenia. Zachowują to, co najważniejsze — fakt, że żadna postać nie ukończy pomieszczenia sama, a poziom, który da się przejść jedną z nich bez drugiej, to poziom, który fanowskie studio zrobiło źle. Hub gier dla dwóch graczy to szersza półka na kooperację przy jednej klawiaturze we wszystkich gatunkach, a gry platformowe to dom dla skakania i wspinania się pod spodem, z jednym bohaterem i bez partnera, na którego trzeba czekać.

Kategorie:Dla 2 graczyPlatformówki

Solo, kooperacja i o co pytają poziomy

Gry są stworzone dla dwóch osób przy jednej klawiaturze, ze strzałkami dla jednej postaci i WASD dla drugiej, i tak gra się najlepiej. W pojedynkę przełączasz się między parą, a łamigłówka staje się zadaniem na kolejność: zostaw postać ognia na przełączniku, przeprowadź postać wody na drugą stronę, a potem znajdź sposób, żeby przenieść tam też postać ognia. Oba sposoby są w porządku, a wersja solo to porządna gra logiczna, podczas gdy wersja kooperacyjna to rozmowa. Poziomy zaczynają się jako proste spacery i rosną w pomieszczenia, w których trzeba wepchnąć skrzynię na płytę, odbić wiązkę światła przez lustra i wyczuć windę tak, by obie postacie pojechały nią razem, a klejnoty rozrzucone po pomieszczeniu to opcjonalne punkty.

Warianty fanowskie zmieniają temat bardziej niż zasady. Leśna świątynia dodaje pnącza i kołyszące się mosty linowe, wyspa dodaje przypływy, które wznoszą się i opadają na czas, oraz survivalowy smak zbierania zapasów, lodowa jaskinia dodaje śliskie podłogi, które niosą skok dalej, niż zamierzano, a świątynie kryształu lub światła dodają łamigłówki z lustrami, w których wiązkę trzeba odbić pod kilkoma kątami, by dotarła do czujnika i otworzyła drzwi. Kilka tytułów zamienia parę na patyczaki lub kanciaste awatary, jeden czy dwa zmieniają to w tor do toczenia kuli, a garść dodaje trzeci żywioł albo potwora patrolującego korytarz. Logiczna strona gatunku, z przełącznikami, płytami i myśleniem o kolejności działań, jest blisko gier escape i gier logicznych, a strona fizyczna, ze skokami na czas nad lawą i mazią oraz windami, które trzeba złapać, należy obok gier zręcznościowych.

Kategorie:EscapeLogiczne

Klawisze, telefony i dla kogo to jest

Klawiatura to naturalny dom. Na komputerze dwa zestawy klawiszy dają każdemu graczowi swoją stronę, spacja rzadko jest potrzebna, a poziom zajmuje kilka minut, gdy pomysł jest jasny, choć późniejsze pomieszczenia mogą wymagać dobrej chwili rozmowy przed pierwszym ruchem. Na telefonie gry oferują strzałki na ekranie dla aktywnej postaci i przycisk przełączania, co działa przy grze solo, ale utrudnia wersję kooperacyjną, bo dwa kciuki na jednym małym ekranie się zderzają i zasłaniają widok; tablet płasko na stole z graczem po każdej stronie to mobilny kompromis i działa lepiej, niż brzmi. Nic się nie instaluje, konto nie jest potrzebne, a postęp poziomów zapisuje się w przeglądarce, więc świątynię można ukończyć na kilka posiedzeń, a poziom, który cię zatrzymał, można odwiedzić po przespanej nocy.

Ta półka pasuje dzieciom i dorosłym tak samo, i to jeden z niewielu gatunków, w których rodzic i dziecko grają jako prawdziwi partnerzy, a nie jedno patrzy, jak gra drugie, bo łamigłówka potrzebuje dwóch głów tak samo jak dwóch zestawów klawiszy. Nic nie atakuje, śmierć to restart od drzwi, a maź to jedyne prawdziwe zagrożenie, więc młodzi gracze są bezpieczni; późniejsze poziomy z lustrami wymagają prawdziwego planowania, które starsi gracze lubią, a liczba klejnotów daje kolekcjonerom coś do gonienia. Hub gier przygodowych ma platformówki prowadzone fabułą, z jednym bohaterem i dłuższym łukiem, gry o wodzie to łamigłówki z basenami i prądami bez ognistej połowy, a gry ze stickmanami to warianty, w których parę zastąpiły patyczaki z tymi samymi dwojgiem drzwi.

Kategorie:Przygodowe