Παιχνίδια εξωγήινων

Πιλοτάρεις τον δίσκο: μαζεύεις αγελάδες με δέσμη, ξεφεύγεις από τον στρατό, γυρίζεις σπίτι.

Ufo Run

UFO Shooting Game

Ufo Mars

UFO Attack

UFO IO Armada!

Survival UFO

Εισβολείς, επισκέπτες και ο παίκτης στον δίσκο

Οι εξωγήινοι είναι ο κλασικός εχθρός των arcade παιχνιδιών από τότε που τα πρώτα ντουλάπια γέμιζαν την οθόνη με σειρές εισβολέων που κατέβαιναν, και η ετικέτα ακόμα γέρνει προς τα εκεί: μεγάλο μέρος του ραφιού αφορά το να πυροβολάς πράγματα που έπεσαν από τον ουρανό. Το θέμα όμως έχει ανοίξει πολύ πέρα από το ντουλάπι. Σε πολλούς τίτλους είσαι ο εξωγήινος, αρπάζεις αγελάδες με δέσμη έλξης, οδηγείς έναν δίσκο μέσα σε πόλη τη νύχτα ή προσπαθείς να γυρίσεις σπίτι από έναν πλανήτη που δεν σε θέλει εκεί. Άλλα χρησιμοποιούν τους εξωγήινους ως στοιχείο παζλ, ως χαριτωμένο σύντροφο ή ως γείτονα αγρότη με πάρα πολλά μάτια, και μερικά κάνουν τον επισκέπτη το μόνο πράγμα στην οθόνη που δεν μπορείς να πυροβολήσεις καθόλου. Αυτό που μοιράζονται τα παιχνίδια είναι η αίσθηση κάτι που δεν είναι από εδώ, είτε αυτό είναι απειλή, αστείο ή φίλος.

Το ράφι επικαλύπτεται με αρκετούς γείτονες, και βοηθά να ξέρεις πού πέφτουν τα όρια πριν αρχίσεις να ψάχνεις. Ό,τι διαδραματίζεται πάνω από την ατμόσφαιρα βρίσκεται στο hub παιχνίδια στο διάστημα, που κρατά τους πυραύλους, τους χάρτες άστρων και τα παζλ προσδέσεως, είτε προσγειώνεται κανείς είτε όχι. Η καθαρή πλευρά της βολής είναι πιο κοντά στα παιχνίδια σκοποβολής και, όταν η κάμερα κάθεται πίσω από το όπλο, στα παιχνίδια first-person shooter. Πλάσματα που είναι απλώς μεγάλα και εχθρικά χωρίς διαστημόπλοιο ανήκουν στα παιχνίδια με τέρατα, όσα πλοκάμια κι αν έχουν. Εδώ μένει ο ίδιος ο εξωγήινος: ο δίσκος, η εισβολή, η δέσμη απαγωγής και ο μικρός πράσινος επισκέπτης που είναι είτε ο εχθρός είτε ο ήρωας ανάλογα με την πλευρά της οθόνης από την οποία ξεκινάς.

Κατηγορίες:Σκοποβολή

Shooter, γραμμές άμυνας και αποστολές απαγωγής

Η κλασική μορφή είναι ο σταθερός shooter: σειρές εισβολέων κατεβαίνουν, γλιστράς κατά μήκος του κάτω μέρους της οθόνης και ο ρυθμός ανεβαίνει καθώς οι σειρές αραιώνουν. Οι σύγχρονες εκδοχές προσθέτουν power-up, κύματα boss και κάθετο scrolling, αλλά ο ρυθμός είναι αυτός που έμαθαν οι παίκτες δεκαετίες πριν, και αντέχει ακόμα σε μια καρτέλα browser. Μια δεύτερη ομάδα μετατρέπει την εισβολή σε πρόβλημα άμυνας: οι εξωγήινοι βαδίζουν προς μια βάση, τοποθετείς πυργίσκους ή στρατεύματα στον δρόμο τους και η στρατηγική είναι στην τοποθέτηση, όχι στη σκόπευση. Αυτά παίζονται σαν το hub παιχνίδια άμυνας με άλλον εχθρό, και μερικά δανείζονται τη δομή κύμα-μετά-κύμα των παιχνίδια επιβίωσης, όπου το ερώτημα δεν είναι αν θα πέσει η βάση αλλά πόσο θα αντέξει.

Τα παιχνίδια απαγωγής γυρίζουν την κάμερα. Πετάς τον δίσκο, αιωρείσαι πάνω από ένα αγρόκτημα ή μια πόλη και μαζεύεις με δέσμη ό,τι ζητά το επίπεδο, ενώ ο στρατός από κάτω προσπαθεί να σε ρίξει. Συνήθως είναι σύντομα, χαζά και φτιαγμένα για ένα κουμπί, κάτι που τα κάνει καλά στο κινητό και εύκολα να τα δώσεις σε ένα παιδί. Δίπλα τους στέκονται runners με εξωγήινο πρωταγωνιστή, platformer σε παράξενους πλανήτες και παζλ φυσικής όπου ένα μικρό πράσινο πλάσμα πρέπει να εκτοξευτεί, να αναπηδήσει ή να πέσει σε έναν στόχο. Το hub retro παιχνίδια έχει τους shooter της εποχής των pixel αν ήρθες για την αίσθηση του ντουλαπιού, και τα arcade παιχνίδια καλύπτουν τους κυνηγούς σκορ κάθε θέματος όταν ο εξωγήινος είναι μόνο το κοστούμι.

Κατηγορίες:Arcade

Κινητά, πληκτρολόγια και πόσο τρομακτικό γίνεται

Οι σταθεροί shooter και τα παιχνίδια με δίσκο είναι τα καλύτερα του ραφιού στο κινητό: ένας αντίχειρας σέρνει το σκάφος, η βολή είναι αυτόματη ή με ένα άγγιγμα και ένας γύρος χωρά σε ένα λεπτό. Οι first-person και οι τίτλοι άμυνας θέλουν ποντίκι ή πληκτρολόγιο, όπου η σκόπευση και η τοποθέτηση είναι πιο γρήγορες και η οθόνη έχει χώρο για τον χάρτη και το μενού μαζί. Όλα τρέχουν στον browser χωρίς τίποτα να εγκαταστήσεις· ένα παιχνίδι που παγώνει στην πρώτη οθόνη φορτώνει αρχεία, δεν κατεβάζει κάτι. Οι περισσότεροι γύροι είναι αρκετά σύντομοι ώστε η ήττα να μην κοστίζει σχεδόν τίποτα, και ο κύκλος του σκορ είναι ο λόγος που οι παίκτες επιστρέφουν σε ένα σχέδιο τόσο παλιό. Η πρόοδος στις μεγαλύτερες εκστρατείες άμυνας συνήθως επιβιώνει όταν κλείσεις την καρτέλα.

Ο τόνος ποικίλλει περισσότερο από τη μηχανική. Τα περισσότερα παιχνίδια με εξωγήινους είναι καρτουνίστικη επιστημονική φαντασία: φωτεινοί δίσκοι, γουρλωτά μάτια, ήχοι λέιζερ και μια οθόνη game over που ξεκινά από την αρχή χωρίς τελετουργικό. Λίγα γέρνουν προς τον τρόμο, με σκοτεινούς διαδρόμους, ένα πλάσμα που δεν βλέπεις και έναν φακό που τρεμοπαίζει· αυτά βρίσκονται πιο κοντά στο ράφι παιχνίδια τρόμου και το λένε στις δικές τους σελίδες, οπότε μια ματιά στα screenshots σου δείχνει τι άνοιξες. Τα παιδιά συνήθως απολαμβάνουν την εύθυμη πλευρά, και τα παιχνίδια απαγωγής και εισβολής δεν έχουν καθόλου αίμα, μόνο ένα συννεφάκι pixel όταν πέφτει ένας δίσκος. Όσοι θέλουν τη μηχανική πλευρά της επιστημονικής φαντασίας χωρίς τα πλάσματα ας δοκιμάσουν τα παιχνίδια με ρομπότ, και η πλευρά της κατασκευής βάσης χωρίς εισβολή έχει περισσότερο χώρο στα παιχνίδια στρατηγικής.

Κατηγορίες:ΦόβοςΣτρατηγική