Gry z bombami

Podłóż bombę, zejdź z linii, wygra ostatni stojący.

Bomber Battle Arena

Funny Bomber

Mine Bomber

Escape Bomber

Santa Bomber

Bomber Friends 2 Player

Rzucaj, odbijaj i przewracaj — fizyka z lontem.

Candy Blast - Candy Bomb Puzzle Game

Blow Out Bomb Blast Ninja

Bombstrike Urban Blast

Ocean Blast Match 3

Super Blast

Podłożone, rzucone, rozbrojone

Bomba to najbardziej elastyczny rekwizyt w grach casualowych i sama kategoria — wszystko oznaczone lub nazwane bombą — to pokazuje. Trzy rodziny tworzą większość tej półki. Pierwsza to bomber z labiryntu: siatka ścian, postać, która podkłada bombę i odchodzi, lont i wybuch w kształcie krzyża, który niszczy skrzynki, a przy odrobinie nieuwagi — ciebie. Przeciwnicy podkładają własne, ulepszenia wydłużają wybuch, a wygrywa ostatni stojący; to klasyczna forma, która gra się równie dobrze z komputerem, jak z kolegą przy tej samej klawiaturze. Druga rodzina rzuca: przerzuć bombę przez ścianę po łuku, przeciągając i puszczając, zrzuć stos klocków na cel albo odbij jedną od ściany do beczki — to gry fizyczne z lontem. Trzecia rozbraja: kabel do przecięcia, kod do wpisania, licznik, który nie ma litości. Ta zapożycza z gier escape i pokoi z zagadkami.

Wokół tych trzech rozciąga się długi ogon. Siatki pól minowych każą ci wydedukować, gdzie są miny, na podstawie liczb — to czysta logika i należy do gier logicznych. Zręcznościówki ze spadającymi bombami każą je łapać albo unikać. Tower defense pozwala zasadzić ładunki na ścieżce, zanim nadejdzie fala, w stylu gier obronnych. A sporo tytułów akcji — wojny patyczaków, biegi ninja, szturmy na bazy — po prostu ma bombę jako jedną z broni i trafia tutaj, bo tak mówi tytuł. Ton całości jest kreskówkowy: wybuchy są okrągłe i pomarańczowe, postacie to kleksy i patyczaki, a nic na tej półce nie próbuje wyglądać jak prawdziwa eksplozja. Gry zręcznościowe to szerszy pokój, w którym dorastały bombery z labiryntu, i większość z nich nadal tam mieszka.

Kategorie:EscapeLogiczneZręcznościowe

Labirynty, łuki i kable

Bombery z labiryntu gra się na strzałkach lub WASD, z jednym klawiszem do podkładania, a na telefonie — drążkiem i przyciskiem. Cała umiejętność tkwi w dwóch zasadach: bomba blokuje pole, na którym leży, a wybuch biegnie w linii prostej, aż trafi w ścianę. Więc podkładasz jedną, żeby uwięzić przeciwnika w korytarzu albo otworzyć ścianę prowadzącą do ulepszenia, a potem schodzisz z linii. Rundy są krótkie, mapy się zmieniają, a najlepsze tytuły obsługują dwóch, a nawet czterech graczy na jednej klawiaturze — to naturalny wybór na wspólny ekran. Gry w rzucanie są wolniejsze i bardziej refleksyjne: każdy poziom to mały mechanizm, bomba albo trzy i cel ukryty za czymś, nad czymś lub pod czymś. Uczysz się łuku, uczysz się, ile waży każdy klocek, i uczysz się użyć pierwszej bomby, żeby ruszyć to, czego potrzebuje druga.

Gry w rozbrajanie są przy tym ciche i o to chodzi. Urządzenie na stole, licznik odliczający w dół i zagadka — kable z zasadą kolejności kolorów, klawiatura z podpowiedzią gdzieś w pokoju, sekwencja przełączników — którą trzeba rozwiązać, a nie zgadnąć. To bliscy kuzyni półki gier w pokojach escape i często siedzą w większej historii. Siatki logiczne są najspokojniejsze ze wszystkich: żadnego lontu, żadnego licznika, tylko liczby mówiące, ile min sąsiaduje z polem, i dyscyplina, żeby klikać tylko to, co się udowodniło. Ta forma istnieje od dziesięcioleci i jest jednym z lepszych wstępów do dedukcji dla dziecka, które skończyło już łączenie par. Gracze, którym się spodoba, powinni spróbować sudoku — ten sam nawyk niezgadywania na większej siatce, bez wybuchu na końcu.

Głośne gry, łagodna treść

Jak na gatunek nazwany od materiału wybuchowego, gry z bombami są niemal całkowicie nieszkodliwe. Bombery z labiryntu, zagadki w rzucanie i siatki logiczne nie mają krwi, realistycznej broni, a w większości przypadków — żadnej historii; tytuły z patyczakami i ninja na końcu akcji zawierają kreskówkową walkę i to na nie rodzic powinien rzucić okiem. Żadna gra tutaj nie przedstawia prawdziwych urządzeń ani nie uczy o nich niczego — zagadka rozbrajania to zamek z namalowanym licznikiem. Dzieci najpierw łapią bombery z labiryntu i zręcznościówki z łapaniem bomb; nastolatki i dorośli zwykle osiadają przy zagadkach w rzucanie, które mają najdłuższy ogon poziomów, oraz przy siatkach logicznych. Gry dla dzieci to hub z tytułami filtrowanymi wiekowo, jeśli z takim pytaniem przyszedłeś, a bombery z labiryntu zwykle się na nim znajdują.

Wszystko działa w przeglądarce, nic nie trzeba instalować. Zagadki w rzucanie i siatki logiczne są świetne na telefonie, gdzie przeciągnięcie albo dotknięcie to całe sterowanie. Bombery z labiryntu chcą klawiatury, zwłaszcza przy dwóch graczach, bo drążek dotykowy utrudnia zejście z linii wybuchu na czas. Gry w rozbrajanie działają wszędzie i nagradzają wystarczająco duży ekran, żeby odczytać wskazówki. Jeśli bomba nigdy nie była sednem, gry ninja i gry z patyczakami mają tytuły akcji bez lontu, gry strategiczne — gry planowania, w których eksplozja jest skutkiem, a nie mechaniką, a gry retro — starsze formy zręcznościowe, od których wywodzą się bombery z labiryntu, z pikselami i wszystkim.

Kategorie:Strategiczne