Gry w balansowanie

Kula na torze w chmurach; każde wejście to zakład o pęd.

Balance Ball Pro

Ball Balance Challenge

Extreme Ball Balancer 3D

Sky Ball Jump - Going Ball 3d

Red Ball Climb

Kick the soccer ball (kick ups)

Połóż, poczekaj, połóż — wieża przechyla się, aż jeden klocek za dużo.

Stack Tower Neon: Keep Blocks Balance

Stack Master!

Balance Stack

Stack Balance 3d

Slide Stack

Stack Balance

Utrzymaj chwiejący się ładunek w pionie, gdy rusza do przodu.

Stacky Bird Zoo Run: Super casual flying bird game

Watermelon Run

StickMan Run 2

Shortcut Run 2

Coin Run

Gra o tym, jak nie spaść

Balans to najcichszy rodzaj gry fizycznej. Nie ma tu wroga i często nie ma celu poza utrzymaniem się w górze: piłka tocząca się po belce, stos klocków, który chce się przechylić, taca z kieliszkami na ręce kelnera, deska, która przechyla się w chwili, gdy położysz ciężar na złym końcu. Każda gra na tej półce opiera się na silniku gier fizycznych, który pozwala rzeczom wiarygodnie się przewracać, a przyjemność polega na napięciu między drobnymi korektami a momentem, w którym korekta staje się przesadą. Etykieta zbiera wszystko, co oznaczone lub zatytułowane jako balans, i dzieli się naturalnie na gry toczenia, w których sterujesz, oraz gry układania, w których umieszczasz; hub gier w układanie obejmuje drugi rodzaj we wszystkich motywach i dzieli z tym hubem większość graczy.

Toczące się gry w piłkę to najbardziej znana twarz tej półki. Kula na wąskim torze w chmurach, przechylasz, by sterować, a upadek za krawędź restartuje odcinek: to gatunek, który przetrwał każdą generację sprzętu, bo nie potrzebuje niczego poza wyczuciem pędu. Sztuczka polega na tym, że piłka nie może zatrzymać się natychmiast, więc każde wejście to zakład o to, gdzie będzie za sekundę, a dobre tory wykorzystują to zakrętami, które się zacieśniają, i przerwami, które karzą wahanie. Grana na telefonie ze sterowaniem przechyłem gra staje się fizyczna w sposób, jakiego klawiatura nigdy nie osiągnie, i to jedyny gatunek, w którym telefon jest naprawdę lepszym urządzeniem. Wersje na komputer nadrabiają precyzyjniejszym sterowaniem i szerszym widokiem na to, co nadchodzi.

Toczenie, układanie i chwiejący się kelner

Połowa z układaniem nagradza cierpliwość bardziej niż refleks. Dźwig zrzuca klocki, talerz ląduje na wieży, kot spada na stos kotów, a wieża przechyla się odrobinę bardziej z każdym błędem, aż jedno zbyt dalekie położenie zwala wszystko na dół. To instynkt gier zręcznościowych na mysz w najczystszej postaci — jedno kliknięcie, wyczucie czasu — i najlepsza propozycja na krótką przerwę, bo runda trwa tyle, ile twoje nerwy. Łamigłówki z układaniem dodają drugi pomysł: zestaw dziwnie ukształtowanych kawałków, które muszą zmieścić się na chwiejącej platformie, w dowolnej kolejności, bez spadania, co zamienia grę w powolne myślenie o środku ciężkości, a nie test rąk. Oba rodzaje kończą się tak samo — wszystkim na podłodze.

Chwiejące się postacie to komiczny koniec. Postać, która nie umie iść prosto, kelner z tacą, patykowaty ludzik na linie albo wieża pudełek na rowerze — gracz popycha w lewo i w prawo, by utrzymać to w pionie, gdy się porusza, a porażka to slapstickowy upadek. Świetnie gra się w nie na klawiaturze dwoma klawiszami i na telefonie dwoma kciukami, i należą do tradycji gier casual, które wyjaśnisz jednym zdaniem. Koniec półki z grami logicznymi to gry z huśtawką i dźwignią, gdzie balans jest zagadką do rozwiązania raz, a nie stanem do utrzymania, i to najspokojniejsza rzecz w tej etykiecie, bez timera i bez sposobu na przegraną poza poddaniem się.

Kategorie:CasualLogiczne

Dla kogo są gry z balansem

Ta półka jest wyjątkowo łaskawa dla młodych graczy. Nic tu nie walczy, stan porażki to upadek i chichot, a zasady widać bez słowa tekstu, dlatego hub gier dla dzieci i ten tak bardzo się pokrywają. Nauczyciele lubią gry z huśtawką i ważeniem z tego samego powodu, bo dziecko, które zbalansowało deskę, nauczyło się czegoś o dźwigniach bez lekcji; te same gry siedzą też w hubie gier edukacyjnych. Ale toczące się tory i linoskoczkowie to wcale nie gry dla dzieci. Ich późniejsze poziomy są precyzyjne co do piksela, a dorośli, którzy lubią pewną rękę, znajdują w nich tyle samo wciągnięcia co w pogoni za rekordem na półce gier zręcznościowych, i sporo więcej relaksu.

Sterowanie jest tak lekkie jak sam gatunek. Na komputerze klawisze strzałek albo mysz robią wszystko, a gry z układaniem potrzebują tylko kliknięcia. Na telefonie gry toczenia używają przechyłu albo przeciągnięcia, gry z układaniem dotknięcia, a chwiejące się postacie dwóch kciuków, po jednym na kierunek; ekran startowy mówi który. Nic się nie instaluje, sesje są krótkie, a gra, która się zatrzyma, nie jest przegrana — piłka czeka na swojej belce. Sekcje poniżej dzielą etykietę według słów pojawiających się w tytułach, więc gracz, który chce toczącej się piłki, wieży do układania albo biegu z balansem, trafi od razu do właściwego rzędu, a powiązane huby na dole strony obejmują sąsiadów z fizyki i układania, którzy dzielą ten sam instynkt pewnej ręki.

Kategorie:EdukacyjneZręcznościowe