Gry Adventure Time-style

Chłopiec, pies i królestwo słodyczy w rękach fanów

Każda gra w tym hubie to tytuł stworzony przez fanów lub nimi inspirowany, pochodzący od licencjonowanego zewnętrznego dostawcy; żaden nie jest oficjalnym produktem serialu i nic tutaj nie jest powiązane z jego stacją ani twórcą ani przez nich popierane. Dostawcy pożyczają wygląd, który łatwo naszkicować i trudno pomylić: chłopca w białym zwierzęcym kapeluszu, żółtego psa, który rozciąga się do dowolnego rozmiaru, pastelowe królestwo słodyczy i styl kreski tak prosty, że skopiuje go dziecko. To, co z niego budują, jest przeważnie spokojne. Półkę otwierają puzzle z fanowską grafiką, obok nich pary na spostrzegawczość, plansza typu match i scena z ukrytymi przedmiotami, a dalej lekcje rysowania i kolorowanki, bo ten styl aż prosi o ołówek. Tytuły zręcznościowe, w których chłopiec naprawdę biega i skacze, to najmniejsza grupa. Etykieta zbiera każdy tytuł, który wymienia nazwę serialu albo imiona dwójki bohaterów, i szczerze mówiąc to niewielka półka, więc sąsiedzi mają znaczenie już od pierwszej strony.

Najbliższym sąsiadem jest własna fanowska tradycja stacji, zebrana w grach w stylu Cartoon Network, gdzie seriale z tej samej rodziny dzielą jedną półkę; dwa największe z nich mają własne huby w grach Gumball i grach w stylu Teen Titans, a gracz, który lubi fanowskie gry jednej kreskówki, zwykle lubi też pozostałe. Same łamigłówki znajdziesz w grach w puzzle i grach w ukryte przedmioty, gdzie te same formaty czekają z każdym innym obrazkiem z katalogu. Poniższe sekcje prowadzą przez półkę w kolejności, w jakiej gracz najpewniej ją spotka: najpierw plansze, potem ołówek, a na końcu bieganie i skakanie. Nic z tego nie opowiada odcinka; fanowskie gry pożyczają kapelusz i psa i pozwalają graczowi zdecydować, co z nimi zrobić, co na tej półce oznacza przeważnie układanie obrazka.

Ołówki, pędzle i elementy

Lekcje rysowania to ta część półki, która coś tworzy. Pojawia się blada prowadnica postaci, obrysowujesz ją kreska po kresce, a prowadnica blednie, gdy twoja linia ją wypełnia, więc na koniec masz narysowanego psa albo chłopca, choć nikt ci nie mówił jak. Należą do gier w rysowanie i są jednymi z najlepszych na stronie na tablet, gdzie palec na szkle jest lepszym ołówkiem niż jakakolwiek mysz. Kolorowanki biorą tę samą fanowską grafikę, usuwają kolor, dają ci paletę i wiadro i pozwalają małemu dziecku spędzić przy nich tyle czasu, ile chce; hub gier w kolorowanie ma setki więcej takich samych. Ani jedno, ani drugie nie ma wyniku, licznika czasu ani sposobu na przegraną, co jest zaletą, a nie luką, i oba zapisują gotowy obrazek w przeglądarce, żeby można było go później podziwiać.

Puzzle też są grami na tablet. Elementy są duże, obrazek jasny, a trudność ustala liczba elementów, a nie żadna sztuczka, więc ta sama plansza może być pierwszym puzzlem malucha albo wolnymi dziesięcioma minutami dorosłego. Pary na spostrzegawczość nagradzają cierpliwe oko i przybliżony ekran i są najlepsze na tej półce dla dwóch osób na jednej kanapie, które kłócą się, gdzie zniknęła brakująca chmurka. Scena z ukrytymi przedmiotami działa odwrotnie: zatłoczony obrazek i lista rzeczy do znalezienia, a plansza typu match zamienia fanowską grafikę w kafelki, które znikają w rzędach po trzy. Wszystkie należą do szerszego huba gier logicznych i wszystkie są ciche, łagodne i można je powtarzać, dlatego cała półka pojawia się też w hubie gier dla dzieci obok obrazków z każdej innej kreskówki.

Kategorie:KolorowankiLogiczne

Bieganie, spadanie i granie na telefonie

Kącik zręcznościowy jest mały, ale to tam chłopiec naprawdę się rusza. Jeden czy dwa platformery z przewijaniem w bok stawiają go w słodkim krajobrazie z mieczem, skokiem i kilkoma przeciwnikami do przeskoczenia; gra w spadanie zrzuca go przez wieżę platform, gdzie ekran przewija się w górę, a zagrożeniem jest górna krawędź; a zręcznościówka w unikaniu pocisków zapełnia ekran wolnymi pociskami i prosi tylko o lawirowanie. Żadna nie jest długa i żadna nie jest trudna tak, jak potrafią być fanowskie platformery innych serii. Huby gier platformowych i gier przygodowych mają te same formaty z własną obsadą i znacznie głębszymi półkami, a ogólny hub gier zręcznościowych tę część nastawioną na wynik. Miecz, jeśli to kogoś interesuje, jest bardziej narzędziem do skakania niż bronią, a przeciwnicy znikają, zamiast krwawić, więc walka jest równie łagodna jak reszta.

Na komputerze zręcznościówki używają klawiszy strzałek lub WASD, a do skoku spacji; na telefonie przełączają się na przyciski na ekranie albo skok przez dotknięcie gdziekolwiek, a gra w spadanie szczególnie lepiej działa kciukiem niż klawiaturą. Lekcje rysowania, kolorowanki i puzzle działają palcem i wychodzą na tym lepiej. Nic się nie instaluje, nic nie prosi o konto, a gra, która zatrzymuje się na pierwszym ekranie, ładuje arkusz fanowskiej grafiki, a nie prosi o pozwolenie. Półka pasuje najpierw do fanów kreskówki, a dopiero potem do bardzo młodych graczy, i skłania się ku młodszym niż sam serial, bo dostawcy wybrali obrazki, a nie żarty. Gracz, który przyszedł po miecz i bieganie, znajdzie tego więcej w grach z mieczem, a kuzynów całej półki w ogólnym hubie gier o bohaterach.

Kategorie:PlatformówkiPrzygodoweZręcznościowe