Adventure Time-stijl spelletjes

Een jongen, een hond en een snoepkoninkrijk, in handen van fans

Elk spelletje op deze hub is een door fans gemaakt of geïnspireerd spel van een erkende externe aanbieder; geen ervan is een officieel product van de serie, en niets hier is verbonden aan of goedgekeurd door de zender of maker ervan. Wat de aanbieders lenen is een stijl die makkelijk te schetsen en moeilijk te missen is: een jongen met een witte dierenmuts, een gele hond die zich tot elk formaat kan uitrekken, een pastelkleurig koninkrijk van snoep en een lijnstijl zo simpel dat een kind hem kan natekenen. Wat ze ermee bouwen is vooral rustig. Legpuzzels van fanart staan vooraan op de plank, met zoek-de-verschillen-paren, een matchbord en een zoekplaat ernaast, en daarna komen de tekenlessen en kleurplaten, want de tekenstijl vraagt om een potlood. De arcadespellen, waarin de jongen echt rent en springt, zijn de kleinste groep. Het label verzamelt elk spel dat de naam van de serie noemt of de twee hoofdpersonen noemt, en het is eerlijk gezegd een kleine plank, dus de buren doen er vanaf de eerste pagina toe.

De dichtstbijzijnde buur is de eigen fanstraditie van de zender, verzameld onder spelletjes in Cartoon Network-stijl, waar de zusterseries een plank delen; de twee grootste hebben hun eigen hub op gumball-spelletjes en spelletjes in Teen Titans-stijl, en wie de fanspellen van de ene tekenfilm leuk vindt, vindt de andere meestal ook leuk. Voor alleen de puzzels hebben legpuzzels en zoekplaatspelletjes dezelfde formats met elke andere afbeelding in de catalogus. De secties hieronder nemen de plank in de volgorde waarin een speler hem waarschijnlijk tegenkomt: eerst de borden, dan het potlood, en als laatste het rennen en springen. Niets ervan vertelt een aflevering na; de fanspellen lenen een muts en een hond en laten de speler beslissen wat hij ermee doet, wat op deze plank vooral betekent: een plaatje in elkaar zetten.

Potloden, penselen en stukjes

De tekenlessen zijn het deel van de plank dat iets oplevert. Een vage hulplijn van het personage verschijnt, je trekt hem streek voor streek over, en de hulplijn vervaagt terwijl jouw lijn hem vult, zodat je aan het eind de hond of de jongen hebt getekend zonder dat iemand je heeft verteld hoe. Ze horen bij teken-spelletjes en zijn een van de beste op de site voor een tablet, waar een vinger op het glas een beter potlood is dan welke muis dan ook. De kleurplaten nemen dezelfde fanart en halen de kleur eruit, geven je een palet en een emmer, en laten een klein kind zo lang doen als het wil; de hub kleurspelletjes heeft er nog honderden van hetzelfde soort. Geen van beide heeft een score, een timer of een manier om te verliezen, wat een eigenschap is en geen gat, en beide bewaren de afgemaakte plaat in de browser zodat je hem later nog eens kunt bewonderen.

De legpuzzels zijn ook tabletspellen. De stukjes zijn groot, de afbeelding is fel, en de moeilijkheid zit in het aantal stukjes en niet in een of andere truc, dus hetzelfde bord kan de eerste puzzel van een peuter zijn of een langzaam kwartiertje van een volwassene. De zoek-de-verschillen-paren belonen een geduldig oog en een ingezoomd scherm en zijn het leukst op de plank voor twee mensen op één bank die ruziën over waar de ontbrekende wolk heen is. De zoekplaat werkt andersom: een volle afbeelding en een lijst met dingen die je erin moet vinden, en het matchbord verandert de fanart in tegels die in rijen van drie verdwijnen. Ze horen allemaal bij de bredere hub puzzelspelletjes, en ze zijn allemaal stil, rustig en herhaalbaar, waardoor de hele plank ook opduikt op de hub spelletjes voor kinderen naast de plaatjes van elke andere tekenfilm.

Categorieën:KleurspelletjesPuzzelspelletjes

Rennen, vallen en spelen op een telefoon

Het arcadehoekje is klein, maar daar beweegt de jongen echt. Een side-scrolling platformspel of twee zet hem in een snoeplandschap met een zwaard, een sprong en een paar lopers om overheen te springen; een valspel laat hem door een toren van platforms vallen waar het scherm omhoog scrolt en de bovenrand het gevaar is; en een kogelontwijkende arcade vult het scherm met langzame projectielen en vraagt alleen dat je erdoorheen slingert. Geen ervan is lang, en geen ervan is moeilijk op de manier waarop de fanplatformers van andere franchises dat kunnen zijn. De hubs platformspelletjes en avonturenspelletjes hebben dezelfde formats met hun eigen personages en veel diepere planken, en de algemene hub arcadespelletjes het op score gerichte einde. Het zwaard is, voor wat het waard is, meer een springhulpmiddel dan een wapen, en vijanden poppen eerder dan dat ze bloeden, dus het gevecht is net zo rustig als de rest.

Op een desktop gebruiken de arcades de pijltjestoetsen of WASD met de spatiebalk om te springen; op een telefoon schakelen ze over op knoppen op het scherm of een tik om te springen, en vooral het valspel speelt beter met een duim dan met een toetsenbord. De tekenlessen, kleurplaten en legpuzzels werken allemaal met een vinger en worden er beter van. Niets installeert, niets vraagt om een account, en een spel dat op zijn eerste scherm wacht, laadt een vel fanart en vraagt geen toestemming. De plank past het eerst bij fans van de tekenfilm en daarna bij heel jonge spelers, en hij neigt jonger dan de serie deed, omdat de aanbieders ervoor kozen plaatjes te maken in plaats van grappen. Wie voor het zwaard en het rennen kwam, vindt meer daarvan onder zwaardspelletjes, en de neefjes van de hele plank onder de algemene hub heldenspelletjes.

Categorieën:PlatformerAvonturenspelletjesArcade