Pixel Gun-spelletjes

Verwoeste blokkensteden met arena-, zombie- en gun-game-modi in één menu — het grootste deel van het schap.

Pixel Gun Apocalypse 6 Remastered

Pixel gun apocalypse 9

Pixel Gun Apocalypse 2025

Pixel Gun Apocalypse GUI Z 5 2022

Pixel Gun Apocalypse 5 2022

Pixel Gun Apocalypse 4 2022

Blokken, een crosshair en een apocalyps

Een pixel gun-spelletje is een shooter opgebouwd uit kubussen. De kaart bestaat uit gestapelde blokken, het personage is een hoekig figuur met een vierkant hoofd, het geweer in je handen is een cluster voxels en de muzzle flash is ook een kubus. De look komt uit de sandbox-traditie die blokkerige werelden vertrouwd maakte, maar het spel komt uit de arena shooter: spawnen, een wapen vinden, jagen op wie er op de kaart is, respawnen als het misgaat. Het label verzamelt elk spel dat pixel gun heet, en het grootste deel daarvan is een familie apocalyps-arena's: verwoeste steden van blokken waar je vecht tegen andere spelers of tegen golven blokkerige undead, met een wapenwiel dat van een pistool tot een raketwerper loopt. Het schap is eerlijk gezegd klein, maar ongewoon consistent: bijna elk spelletje hier is een first-person shooter, en wie er één leuk vindt, vindt de meeste andere ook leuk.

Die consistentie maakt de buren makkelijk te benoemen. De hub first person shooter games heeft hetzelfde perspectief met elke andere artstyle, de hub shooting games het hele bredere genre inclusief de top-down en zijaanzicht-titels, en de hub gun games het wapen-eerst-uiteinde ervan. Voor de look zonder het schieten hebben minecraft games en pixel games respectievelijk de blokkerige werelden en de retro-pixelart. De secties hieronder splitsen het schap op waar je op schiet: andere spelers in een arena, de undead in golven, of een ladder van wapens in een gun-game-modus. Ze overlappen, want de meeste titels bieden meer dan één modus vanuit één menu, maar de modus die een speler eerst kiest, is meestal degene die hij houdt.

Categorieën:Schietspelletjes

Arena's, golven en de wapenladder

De arenamodus is de standaard. Een handvol spelers, soms echt en soms bots die de lege plekken vullen, spawnen rond een compacte kaart en vechten tot een tijdslimiet of een kill-aantal de ronde beëindigt. Kaarten zijn expres klein — een paar straten, een warehouse, een dak — zodat een ronde nooit een stille minuut heeft, en wapens liggen op de grond of komen uit een loadout die je voor het spawnen kiest. De multiplayer-titels zetten je in een lobby met vreemden en horen net zo goed bij de hubs multiplayer games en io games; de exemplaren met een krimpende zone en één overlevende zijn de blokkerige neefjes van battle royale games. Reken op de gebruikelijke arena-manieren: campers op hoog terrein, een stormloop op de raketwerper en een scorebord dat elke paar minuten reset, zodat een slechte start niets kost.

De zombiemodus ruilt de andere spelers in voor golven. Blokkerige undead schuifelen vanaf de randen van de kaart binnen, elke golf groter en sneller dan de vorige, en het spel draait om munitie, chokepoints en weten wanneer je terugvalt naar een deur die je kunt houden. Het is net zo goed een survival-loop als een schietspel, en de hubs zombie games en survival games hebben hetzelfde ritme met andere art. De derde modus is de wapenladder, meestal gun game genoemd: iedereen begint met het zwakste wapen, elke kill upgrade je naar de volgende, en de eerste speler die scoort met het laatste wapen, vaak een mes, wint. Het is de eerlijkste modus voor een nieuwkomer, want de leiders hebben altijd het slechtste geweer, en het leukst in een volle lobby. Af en toe duikt een sniper-only-variant op, het traagste en stilste ding op het schap, dichter bij sniper games in sfeer.

Categorieën:Multiplayer.ioZombie

Muis, toetsenbord en een woord over telefoons

Dit zijn toetsenbord-en-muis-spelletjes. WASD beweegt, de muis richt, de linkerknop vuurt, de rechterknop richt door het vizier, een cijfertoets of het scrollwiel wisselt van wapen, en de spatiebalk springt, wat in een blokkenwereld meer uitmaakt dan elders, omdat één kubus hoogte al dekking is. Het eerste dat je leert, is in beweging blijven; stilstaan op een blokkerige kaart is een uitnodiging, en straffen tijdens het schieten is de hele vaardigheid. Het tweede is de kaart. Rondes zijn kort en kaarten herhalen zich, dus na een paar rondes weet je waar de goede wapens spawnen en waar de campers zitten, en die kennis weegt zwaarder dan je aim. Weinig titels op het schap zijn voor een telefoon gebouwd, en de exemplaren die dat wel zijn gebruiken een virtuele stick links en een vuurknop rechts, wat werkt maar een stap terug is ten opzichte van een muis.

Het schap past bij spelers die van een arena shooter houden maar er een cartoonjasje om willen, en de blokkerige art verzacht de boel: vijanden vallen uit elkaar in kubussen in plaats van iets ergers, en de toon ligt dichter bij speelgoed dan bij oorlog. Het is nog steeds een shooter, en een ouder moet het ook zo behandelen. Laden duurt langer dan bij de meeste browserspelletjes omdat een kaart veel geometrie is, en een titel die een tijdje op een voortgangsbalk blijft staan, bouwt de wereld, vraagt niet om een installatie. Als het schap op is, heeft de hub war games de grotere slagvelden, de hub army games het moderne-soldaat-uiteinde van dezelfde fantasie, en het schap prison escape games de blokkerige kaarten waar het schieten een middel is in plaats van het doel. Alle drie delen ze de toetsenbordgewoontes die pixel gun-spelletjes aanleren.